Faza księżyca
Nów
Niebo puste, a pustka jest rolą. Siej w ciemności to, czemu jeszcze wcześnie mieć imię na ulicy.
Kamień dzisiejszego księżyca
Faza księżyca
Faza księżyca
Sierp przybywający
Cienki róg już trzyma światło i jeszcze nie obiecuje całego bochenka. Zaczęte można podlewać, chwalić się wcześnie.
Faza księżyca
Pierwsza kwadra
Połowa tarczy stoi jak mur, który już można dotknąć. Czas wybrać stronę: dalej rośnie to, co trzyma ręka, nie samo życzenie.
Faza księżyca
Księżyc garbaty przybywający
Prawie pełnia, i to „prawie” jest robotą, nie pochwałą. Uporządkuj to, co już rośnie, żeby pełnia nie zastała niedbałego stołu.
Faza księżyca
Pełnia
Tarcza otwarta, podwórze widzi to, co leżało w półświetle. Pełnia pokazuje, nie wymyśla: co dojrzało, ma imię, co puste — puste i w świetle.
Faza księżyca
Księżyc garbaty ubywający
Światło ustępuje, i to miejsce, by rzeczy wróciły na półkę. Oddaj to, co już odrobiło swoją robotę przy stole.
Faza księżyca
Ostatnia kwadra
Druga połowa tarczy prosi odłożyć to, co już źle się niesie. Decyzja jest tu drzwiami do mniejszego pokoju, gdzie oddechowi luźniej.
Faza księżyca
Sierp ubywający
Zostaje cienki róg i popiół tego, co już opowiedziane. Odpocznij przed nowiem: pusta filiżanka jest przygotowaniem, nie utratą.